Ik las het in een blogbericht van een lotgenoot. Hij beschreef het leven na de transitie als “leven zonder tegenwind” en dat vond ik zo mooi. Want voor mij is het dat precies. En ik zocht al een tijdje naar de juiste woorden om mijn beleving van nu te kunnen beschrijven. Het leven is niet zozeer anders geworden. Dezelfde issues en tegenslagen komen voorbij. Dezelfde gelukje en pijntjes als voorheen. Alleen dat verdraaide gevoel van alsmaar tegenwind hebben is verdwenen. En dat is wel zo ontzettend fijn. Zo fijn dat terwijl ik,dit schrijf de tranen me in mijn ogen schieten. De tegenwind is weg………Wow.

En dan voelt het toch weer allemaal zo alsof ik het leven voor het eerst leef want met de wind in de rug is het echt wel anders fietsen. Alsof ik weer wat te kiezen heb in mijn leven want ik heb (echt voor het eerst) het gevoel dat ik tijd en energie over heb. Mijn halve hersencapaciteit en 70% van mijn gevoel was bezig om mijn onvrede, mijn mismatch, te managen. Dus je snapt wel hoe fijn het nu is. En weer ben ik verwonderd, blij verrast en dankbaar voor het pad dat ik mag fietsen. De tegenwind is weg……..Wow.

Advertenties