Iemand zoals ik, die op latere leeftijd in het domein van de vrouwen is gestapt, kan het verschil tussen het ‘man-zijn en het ‘vrouw-zijn’ vanuit de eerste lijn begrijpen, voelen en benoemen.

Toen ik ruime een maand geleden meedeed met het programma Over de streep bleef ik maar naar voren lopen. Van alles meegemaakt, overkomen, doorleefd, tegenaangelopen en opgelost. #metoo, zal ik maar zeggen. 

Als nieuwbakken vrouw in het vrouwendomein heb ik me zo ontzettend verbaasd over hoe vrouwen zich alsmaar (moeten) wapenen. Echt waar???, was mijn reactie toen een vrouw me vertelde, dat als ze ’s avonds alleen over straat fietste op een rustige weg, ze haar huissleutel tussen haar vingers gekneld hield bij wijze van wapen gewoon voor het geval dat….. Geschokt was ik. Ik kwam uit een situatie waarik als man letterlijk zorgeloos door het leven fietste. Hoe donker het paadje ook was. Bij navraag bleken bijna alle vrouwen hun manieren te hebben om zich te beschermen. 

Toen kreeg ik te maken met het dagelijks seksisme op mijn werk en in mijn privé omgeving. Gewoon heel subtiel voelde ik me soms door mannen om me heen op mijn plek gezet. Alsof ik niet helemaal serieus werd genomen. “Ligt dat nou aan mij?”, vroeg ik aan de vrouwen om me heen? “Nee hoor, welkom in de wereld van de vrouw”, was veelal hun reactie. “Zo gaat dat nu eenmaal”. Even heb ik trots gevoeld omdat ik nu echt vrouw geworden was. Ik ervaarde immers nu ook met regelmaat dat gevoel van inferieur zijn. Maar ik was het het niet gewend. Ik was een lange blonde gozer naar wie gewoon geluisterd werd en ik vroeg aan de vrouwen: “waarom pikken jullie dit?” waarop ze zeiden dat het nu eenmaal zo was en dat ze wel beter wisten met als klap op de vuurpijl de opmerking: “ach, laat die mannen maar spelen”. 

Een stompzinnig voorbeeld: ik speel graag wordfeud. Met een leuke profielfoto, wist ik veel. Die foto alleen al zorgt er voor dat als ik een nieuwe speler zoek om mee te spelen ik me schrap zet. Want het zal toch niet weer zo’n vent zijn? “Hé, schatje, leuke foto heb je”.  Ik ga er niet op in. “Hé! Waarom reageer je niet?”, lees ik dan. Een collega vertelde me dat ze om deze reden geen wordfeud meer speelt. Ik was wederom geschokt om zo’n reactie want ik was een man en was me zo niét bewust hoe vrouwen worden beperkt en zich laten beperken in hun vrijheid om te kunnen zijn wie ze zijn. Eén keer heb ik na een kort wordfeudgesprekje gezegd dat ik het woordspelletje wilde spelen en niet het flirten. Toen hij dat niet wilde horen heb ik het spel gestopt.  Tot op de dag van vandaag blijft hij me uitnodigen voor een spelletje. Ik kan hem helaas niet blokkeren. 

Kleine nietszeggende voorbeelden, zeker in vergelijking met de vrouwen die echt serieus te maken hebben gehad met grensoverschrijdend gedrag. Ook die verhalen ken ik. Maar al te goed helaas. Maar als nieuwkomer uit de vrije mannenwereld voel ik nu ook het vrouwelijke keurslijf van mogelijke dreiging en grensoverschrijding en dat is gewoon niet normaal! #metoo is niet overdreven. #metoo is een topje van de ijsberg. Geloof me, ik weet waar ik vandaan kom. Ik weet hoe het nu is. 

Advertenties