Zo soms komen er herinneringen boven waarvan ik dan denk: “holy shit”…

Ik blowde niet echt veel hoor, in die tijd. Ik leefde als 100% man, redelijk tevreden met mij eigen onvrede, volkomen onbewust van wat er nog komen zou en wat zich allemaal roerde in mijn onbewuste. Ik blowde wel zo af en toe als deel van mijn ontdekkingsreis zoals jonge mensen dat nu eenmaal doen. En ik vond het lekker, hoor. Wegdromen, vrij associeren, lachkicks met vrienden. Een paar plantjes in de tuin voor een heel jaar plezier.

Ik lig op de bank. Ik ben hartstikke stoned en ik geniet van droomreis die ik aan het maken ben. Emoties voelen sterker. Beelden zijn helderder en met een vage glimlach rondom mijn mond zie en beleef ik van alles en niets tegelijkertijd. Op een bepaald moment ben ik heel erg in contact met mijn lijf. Liefdevol voel ik me één met mezelf. Een soort van opwinding glijdt zachtmoedig dartelend naar beneden. Naar mijn kruis… naar mijn vagina…. hmm, wat verrukkelijk…. WAT!!?? Vagina??!! Ik open mijn ogen en zit opeens rechtop. Ik schud de dromen van me weg, drink een glas water, sta op en ga naar bed. Daarna heb ik nooit meer geblowd.

Advertenties