In het weekend ging het mis met mezelf zijn. Vandaag op het terras bij de Parade in Rotterdam. Een ouder echtpaar schuift aan bij onze tafel. Ik ben er met een oude vriend. Mijn buik spant een beetje samen als het tot een kort gesprekje komt tussen ons vieren. Pff, wat is dat ingewikkeld zeg, mezelf zijn bij volkomen vreemde mensen. En ik wil het zo graag anders doen. Anders dan het afgelopen weekend. Als mezelf.

Later zitten we op het terras van de Bazar. Een multi-kulti-lekker-eten restaurant. Naast ons komen toevallig vier dames zitten. Degene naast me begint een praatje met me. Dat ze net in Rotterdam zijn en dat zij Zwitsers is maar eigenlijk uit Griekenland komt. “How do you know eachother?”, vraagt ze me logischerwijs. Mijn vriend komt me te hulp. “Van de volleybal toch?, van heeeel lang geleden”. Maar het voelt niet lekker bij mij. Geen gedoe meer. Dan maar eerlijk. “I am a transgender. We are very old friends from the time that I was male. We have had a long history of friendship together. We were just discussing relationships and the male and female roles”. “Oke”, zegt ze neutraal. We praten nog even over onze kinderen, onze partners en over Rotterdam en het lekkere eten van het restaurant. Ik zou haast zeggen dat het een volkomen normaal gesprek was tussen twee mensen die elkaar voor het eerst ontmoeten. Fijn is dat zeg, mezelf zijn.

Even later, op een ander terrasje, nu aan de koffie. Een stelletje zit opzichtig aan elkaar te plukken en te kussen. Zij buigt zich even later zich naar mijn vriend: “hoe lang zijn jullie al samen?”, vraagt ze hoopvol. “We zijn geen stelletje hoor”, zegt mijn vriend. “Maar wat niet is kan nog komen”, zegt ze plagerig en kijkt schalks in mijn richting. “Ik woon samen met een vrouw”, reageer ik beslist. Het kan me niet meer schelen merk ik. Ik heb het er uit geflapt voordat ik heb nagedacht. Ik presenteer me opeens als lesbienne terwijl ik eerlijk gezegd nog een beetje verbaasd was dat ze dacht dat wij een stel zouden zijn (en ik dus gewoon een vrouw ben). Dertig jaar mannenvriendschap en nu dit. Ik ga toch eens navragen hoe het voor hem was, deze wending van de avond.

Het doet nog zo sterk mee, mijn transgender zijn. Maar het gaat wel goed hoor. Met vallen en opstaan mijn plek innemen.

https://deparade.nl

Advertenties