Op pad met een vriend. Een mannenvriend van vroeger en nu. Het is bijzonder knap van hem hoe hij tijdens mijn transitie is meegereisd, heeft meegeleefd en respect heeft gehad en interesse heeft getoond voor mij, en nog steeds doet. Ik geloof dat ik tijdens ons uitje iets anders wilde dan hij. Ik weet het niet zeker. Misschien wilde hij iets doen en daarna bier drinken. Misschien wilde ik winkelen en kletsen. Het maakt niet uit. De energie, de flow was ongelijk.

De flow was ongelijk en ik zei niets. Mannen onder elkaar, met hem voel ik me op die manier verbonden, zeggen niet wat ze dwars zit. Mannen onder elkaar voegen zich en vinden het meestal wel best. Of niet en dan gaan ze wat anders doen. Klaar! Ik kan dit. Ik heb het jaren zo gedaan. Het is tof en duidelijk zo.

Nu, als vrouw, werkte het niet meer. Er zat me iets niet lekker. Ik wilde het delen, bespreken, misschien een traantje laten en een knuffel. De verbinding zoeken, mijn verwarring benoemen en mijn gevoel inbrengen.

Mijn oude mannengewoonte zei: hou je stil joh, maakt niet uit, toch? Lekker belangrijk. De verbinding zit hem in het samen wat meemaken. Mooi toch?

Mijn vrouwen-ik wilde delen om het delen. Kletsen om het kletsen. Rond en zacht en gezellig.

Het lukte me niet om mezelf te zijn als vrouw bij een man. Ik voelde me een zeikwijf. Een vrouw die zeurt. Een plaatje dat ik heb overgehouden uit mijn tijd als man. Later realiseerde dat ik niet zo goed weet hoe ik mezelf kan blijven bij een man. Die heerlijke, nuchtere, grappige, duidelijke en niet ingewikkelde manier van mannenvriendschappen is fijn hoor. Maar het werkte niet meer voor me. Ik weet niet, die flow was gewoon weg. Ik kan niet anders dan mezelf zijn, maar met die berg aan oude mannencoderingen in me, valt dat nog niet mee. Het is nog wat zoeken hoe ik me fijn kan voelen en gedragen bij een man, op zo’n manier dat het voor die ander ook fijn is.

In dit geval heb ik eerst lang niets gezegd (mannelijk) en toen het niet meer ging een emmer vol opgespaarde gevoelens en gedachten omgekieperd (vrouwelijk). Ook niet heel handig. De balans komt wel weer terug.

Een willekeurig voorbeeld over vrouwen die zeuren. Kijk naar dat duimpje. Het begrip ‘een zeurende vrouw’ is een bekend fenomeen en ook ik heb dat geïnternaliseerd, zo heb ik gemerkt.

Advertenties