“Je handen zijn lekker groot. Dat is fijn hoor. Dat maakt het wel makkelijker. Kijk de mijne”, zegt hij. Hij steekt zijn handen uit om te laten zien hoe klein zijn handen zijn. Gewone mannenhanden, denk ik bij mezelf. Ik beschouw zijn opmerking maar als een compliment. Hij heeft blijkbaar geen idee dat zeggen tegen een vrouw dat ze grote handen heeft juist géén compliment is. Ik wil het er verder bij laten maar hij gaat nog even door. “Probeer dit eens”, zegt hij, en demonstratief strekt hij zijn arm en houdt hij zijn hand om de hals en wiebelt dan een beetje met zijn pink. “Zie je wel hoe lastig het voor me is? Het kan wel hoor, maar ik moest echt heel veel oefenen”. Ik doe hem na. Mijn ongetrainde pink leg ik met gemak om de hals en druk de de E-snaar in op de vierde fret. “Nou”, zeg ik, “dat gaat nog best lastig”.

Ik droom er serieus al dertig jaar van om basgitaar te spelen. Ik had ooit eens één les en daarna nooit weer. De leraar toen liet me een discoritme spelen en als ik toen ergens een hekel aan had dan was het wel….juist, disco. In de tussenliggende jaren heb ik wel behoorlijk goed trompet leren spelen maar ja… De basgitaar, die mooi lange hals, dat prachtige donkere geluid, het bleef kriebelen. De afgelopen jaren stond hij steevast bovenaan mijn verjaardagslijstje: basgitaar met versterker. En omdat ik hem maar niet kreeg heb ik hem zelf gekocht. Niet zo’n bijzondere, hoor, maar voor mij een sieraad, een kunstwerk.

Bij nieuwe ontmoetingen heb ik steevast de neiging om zo snel mogelijk iets te zeggen als: “en oja, ik ben transgender. Ja, ooit was ik man en ik leef alweer een tijdje als vrouw, als mezelf haha, maar ik dacht ik wil het toch maar even vertellen”. En dat die ander dan ingaat op wat ik heb verteld en dat daarna dan de lucht is geklaard. Voor zover er een lucht geklaard moet worden, denk ik steeds vaker bij mezelf. Moeilijk hoor, gewoon mezelf zijn zonder iets uit te leggen over mijn lengte of mijn stem of in dit geval mijn blijkbaar grote handen.

Maar ik heb het tóch gedaan, het niét uitleggen. Voor mij voelt het als een actieve daad om niets aan te vullen, bij te praten of toe te voegen wat te maken heeft met mijn vrouw zijn op dat moment. “This chick is here to rock. Get used to it!!!”

Savages: Fuckers. De bassiste, Ayse Hassan, ik vind haar echt geweldig.

Advertenties