Eerlijk gezegd stel ik het schrijven over seks, mijn ontwikkeling qua seksualiteit, uit. Het is nogal een gevoelig thema. Niet voor mij. Integendeel. Ik blog over alles wat ik meemaak voor, tijdens en na mijn transitie en seks hoort daarbij. Veranderen van man naar vrouw. Veranderen van sociale rol. Veranderen van testosteron naar oestrogenen. Veranderen van piemel naar vagina. Het zou vreemd zijn niét te schrijven over dit thema. Om mijn open en eerlijke verhaal te kunnen blijven vertellen voel ik de noodzaak om nu ook te gaan bloggen over seks, mijn beleving, mijn verlangens en mijn zoektocht naar mijn vrouwelijke seksualiteit.

Ik stel het schrijven over seks uit terwijl mijn beleving wat dat betreft zeker aan het veranderen is. Ik word een vrouw, ook op dat gebied. Tegelijkertijd ben ik partner van en is onze situatie best bijzonder. Ik heb haar dan ook om toestemming gevraagd om over dit thema te mogen bloggen. Mijn partner is het vertrekpunt van deze reis en ik ben blij en dankbaar dat ze me de ruimte geeft er hier over te vertellen.

Om te begrijpen waar ik nu sta qua seksualiteit is het belangrijk te vertellen hoe mijn relatie met mijn partner er nu uit ziet. Wat onze vorm is geworden om met elkaar te leven en van elkaar te blijven genieten.

We hebben het fijn met elkaar. Ik hou meer van haar dan ooit. We hebben het echt heerlijk samen. Zonder seks. Dat gaat niet meer, wat haar betreft. Ze zei: “ik heb het geprobeerd. Het spijt me, ik val gewoon niet op vrouwen”. Ze had zich voorgenomen dat ze hetzelfde van mij zou blijven houden als toen ik man was en dat doet ze ook. Maar niet seksueel dus. Ze zei: “ik snap en voel dat ik je niet kan tegenhouden om voor jezelf uit te vinden en te gaan ervaren wat seks als vrouw voor jou betekent. We hebben het heerlijk samen en ik hoop dat we samen blijven”. En zo gebeurt het dat ik nu een superfijne relatie heb, dat we seksueel afscheid hebben genomen van elkaar én elkaar de ruimte geven dat ontbrekende deel op andere manieren in te vullen. Loslaten en elkaar oprecht het beste gunnen als teken van liefde voor elkaar. Wow, nog steeds ben ik onder de indruk van deze nieuwe stap binnen onze relatie. Loslaten betekent ook dat we beiden het risico lopen iemand anders te treffen voor wie we gevoelens zouden kunnen krijgen. Dat weten we. Het is goed. Je kunt elkaar niet ‘hebben’. En het wonderlijke doet zich voor dat sinds we deze richting op zijn gegaan onze liefde voor elkaar alleen maar is gegroeid. Verbondenheid en vrijheid. Deze groei heeft het afgelopen jaar vorm gekregen en is voor mij het vertrekpunt van mijn seksuele ontwikkeling als vrouw. Dit deel is een samenvatting van een indrukwekkend proces dat mijn partner en ik samen hebben beleefd: hoe kunnen we onze liefde voor elkaar laten bestaan en tegelijkertijd recht doen aan ons beider uniekheid.

Nou, zeg het maar. Waar begint de seksuele ontwikkeling van een transgender? Ik weet het zelf ook niet. Ik heb een berg aan redelijk nutteloze mannelijke sekservaringen. Maar toch ook weer niet zo nutteloos. Denk ik, ik weet niet. Ik heb een emmer vol oude frustraties rondom seks omdat ik mezelf niet was. Ik heb een nieuwe wereld te ontdekken met een belegen lijf en tegelijkertijd ben ik een soort van maagd. Oude herinneringen en nieuwe verlangens. Ik heb het gevoel opnieuw op reis te gaan. Wordt vervolgd…

Advertenties