Al minstens een keer of drie heb ik me uitgeschreven bij de rooms-katolieke kerk. De kerk ontvangt automatisch gegevens aangeleverd van de burgelijke stand en omdat ik katholiek van geboorte ben staat er automatisch RK bij mijn persoonsgegevens. En dus krijg ik een kerkblaadje, steeds maar weer. En echt waar, ik heb me heus uitgeschreven maar ik kom gewoon niet van ze af.

Ik noem mezelf een vrije geest. Elk geloof waar een boek bij hoort met regels en geboden werkt wat mij betreft de eigen verantwoordelijkheid en keuzevrijheid tegen. Ik geloof, maar elk door mensen bedacht instituut dat zichzelf als vertegenwoordiger van God neerzet is wat mij betreft meteen verdacht. Daarom pas ik niet bij de kerk.

Antoine Bodar, een rooms-katholieke priester, verkondigde enkele maanden geleden op televisie dat transgenders zich toch maar een beetje aanstellen en dat van geslacht veranderen redelijk decadent maar vooral onwenselijk is. Pff…

Toen ik twee weken geleden wéér een kerkblaadje in de bus kreeg en óók nog eens aan mij geadresseerd was met de aanhef dhr. werd ik pissig. Ik besloot er nu echt werk van te gaan maken en schreef een venijnige mail:

Bij deze wil ik u laten weten dat ik ongevraagd een kerkblad ontvang van u. Wilt u mij alstublieft uitschrijven uit uw administratie?Ik krijg het blad onder de naam: dhr. J.j. ******* . U moet weten dat ik transgender ben. Heel lang geleden was ik dhr. Ik heb dit ook veranderd bij de burgelijke stand naar mw. U begrijpt wellicht dat het kwetsend voor mij is om als meneer aangesproken te worden door u. Daarbij verwacht ik niet dat uw kerk mij wil erkennen als lid van uw gemeenschap aangezien ik transgender ben.
Dus: mij uitschrijven aub.
Ik moet eerlijk zeggen, van de reactie die ik kreeg op mijn bericht was ik onder de indruk. Hieronder een deel van het antwoord:

Ik moet eerlijk zeggen, van de reactie die ik kreeg op mijn bericht was ik onder de indruk. Hieronder een deel van het antwoord:

Uw mail maakt mij er weer eens van bewust dat er in onze kerk nog weinig ruimte en aandacht en plaats is voor transgenders. Dat vind ik persoonlijk een heel pijnlijke constatering. Het is niet aan mij – als individuele pastor – om daar namens de kerk excuses voor aan te bieden, maar het spijt mij wel zeer. De kerk zou een liefdevol instituut moeten zijn en maakt dat helaas niet altijd waar.

Het raakte, deze eerlijke reactie van de pastor. Vanuit oprechte interesse zou hij me graag eens spreken. Ik denk dat ik in ga op zijn verzoek.

Ik ben wel gek op kerken, oude gebouwen en geschiedenis.

Advertenties