Ik had een dipje, nu gaat het wel weer. Maar even zag ik alleen het halflege glas. Mijn leven is half. Ik heb een halve baan omdat ik de andere helft wil vullen met wat anders maar wat…. Met mijn partner heb ik een halve, hele toffe, maar halve relatie. Ik ben vrouw maar nooit helemaal. Men vindt mij aardig maar nieuwe mensen bij me houden lijkt maar niet te lukken. Ik ben half normaal en half behoorlijk anders. En ik moet die andere kant toch echt best wel vaak uitleggen, inbinden of aanpassen. En daarom voel ik me maar half passen.

Al een tijdje wil ik eens tantra-dansen. Lees hier wat het inhoudt: https://www.tantratempel.nl/Tantra-Dans-01.html

Omdat het innerlijke mannelijke en het vrouwelijke een belangrijke rol speelt bij deze manier van dansen vind ik het spannend. Ik heb geen oermoederbaarmoedervrouwenlichaam en toch ben ik een vrouw. Ik heb de lange lichaamslengte van een man en nou ja….dat weten we nu wel. En zo zat ik wat te piekeren over mijn half-om-half leven toen een vriendin van een buurman me gedag zei. “Maar ik geef zulke lessen”, reageerde ze opgetogen toen ik vertelde over mijn tantradans dilemma en of ik er wel zou passen. “En weet je”, zei ze toen, “je kunt natuurlijk zeggen dat je geen van beiden bent, maar volgens mij klop je veel beter als je zegt dat je allebei kent. Toch?” Met sprankelende ogen keek ze me vragend aan. “Ja”, zei ik. “Je hebt helemaal gelijk natuurlijk. Dankjewel”. “Anders doe je toch gewoon eens bij mij mee in de les? Dan kun je voelen hoe het je bevalt”. “Wow”, zei ik. “Wat een cadeau. Ja. Volgende week kom ik”.

Advertenties