Daarom schrijf ik wat minder.

Ik heb de laatste maanden weinig geschreven. Dat is niet omdat ik niet wilde schrijven. Nee, het is meer dat ik alleen maar wil en kan schrijven over onderwerpen die me in het hier en nu bezighouden. En laten dat nu net thema’s zijn waarvan je je kunt afvragen of die wel in een blog in de publieke ruimte thuis horen. Je snapt het, ik heb het over relaties en over seks.

Ik had kunnen schrijven over die woeste nacht in Zeeland. Dat ik daar misschien wel mijn lekkerste seks ooit had. En dat ik daarna in zijn armen in slaap was gevallen en dat ik toen stiekeme tranen van ontroering en verdriet huilde.

Ik had kunnen schrijven over die date die zo van ongeloof geschrokken was toen we elkaar ook echt ontmoetten, dat hij verder moest afzien van contact. Of dat ik merk dat mannen kwetsbaarheid en bescheidenheid heel sexy vinden maar dat ik over het algemeen gewoon op mijn doel af ga en dat zelfs ik dat niet heel vrouwelijk vindt van mezelf.

Of dat ik misschien wel meer zou willen dan seks, een relatie bijvoorbeeld, met een man maar dat zoiets niet één, twee, drie geregeld is.

Ik had ook kunnen schrijven dat ik blij ben met de relatie met mijn partner (en zij met mij) maar dat het soms ook best wringt. En dat ik me dan soms afvraag hoeveel intieme relaties er in mijn hart zouden passen mocht ik met een ander een langduriger contact opbouwen. Dat ik happy ben met hoe dit onderdeel van mijn leven zich ontwikkelt maar dat het toch ook best eng is en ook nog eens lastig uit te leggen aan anderen. Wij noemen het vrijheid in verbondenheid.

Mijn leven op het terrein van seksualiteit en relaties heeft zich nog niet helemaal uitgekristalliseerd. Ik heb er een hoop over te vertellen. Het is duidelijk nog een stuk van mijn transitie. Maar ja, ’t is een best intiem en kwetsbaar onderwerp en daarom schrijf ik wat minder.

https://www.quest.nl/maatschappij/cultuur/a28974685/word-je-gelukkiger-van-een-open-relatie/

Advertenties